emindim...
kimse girmeyecekti artık içeri
yaramaz bir çocuk gibisin
zile basıp kaçan!
vazgeçtiğim anlarda buluyorsun beni
içeri girip çıkmaktasın devamlı
tam tutacağım elini
o kadar narin ki...
korkuyorsun
bırakıp gidiyorsun
düşüyorsun.
ayağa kalktığın vakit
gün gelir beni düşünürsen
unutma...
bana inanmamak kadar günah
daha yazılmadı kitaplarda
This entry was posted
on Cumartesi, Nisan 11, 2009
and is filed under
Şiir
.
You can leave a response
and follow any responses to this entry through the
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
.
0 yorum