ilk kelimelerimi hatırlayamayacağım belki
ya da işittiğim ninnileri
ama ilk adımlarım
ilk sevgilim
ilk hayal kırıklığım
ilk kızgınlığım
hepsi mıh gibi aklımda
binlerce umut açacaktım oysa ben
şöyle uzun ve çileli
bir kaybediş olmalı benim ki
ve bu öyle uzun
öyle uzun ve lanet olası bir gece ki
bir cenaze gibi nemrut
bir ölüm gibi sessiz,
ve kasvetli;
ertesindeki çığlık gibi
işte artık ne varsa bir hüsrana dair
(ve) artık ne gülüşüm,
ne sükûnetim,
ne de bir deliden çalınmış gibi;
abartılı kinim,
hiçbiri artık hiçbir sessizliğimi
ne bozabilir hiçbir yerde ve zamanda
ne öldürebilir
diriltebilir ne de...